Autor: Andrzej Minkiewicz
Prawa autorskie zastrzeżone
ZAPASY
Protoplaści dyscypliny
Zapasy są jedną z najstarszych dyscyplin sportowych. Pierwsze ślady jej uprawiania pochodzą sprzed ok. 5000 lat. Świadczą o tym znalezione w Bagdadzie kamienne płyty ukazujące zapaśników. W Egipcie już w latach 2000 - 1500 p.n.e. rozróżniano walki w stójce i parterze. Od 708 r. p.n.e. zapasy były włączone do programu starożytnych igrzysk olimpijskich. Były wtedy ostatnią konkurencją pięcioboju (penthatlonu).
W czasach średniowiecza dominowały odmiany ludowe zapasów. Dopiero pod koniec XIX wieku wytworzyły się zawodowe style klasyczny i wolny. Dopiero potem rozwinęła się amatorska odmiana tej dyscypliny. Zapasy należały w XIX w. do najpopularniejszych sportów w Ameryce i Europie. Dyscyplina zyskała na popularności z chwilą włączenia
do programu I nowożytnych Igrzysk Olimpijskich w 1896 roku w Atenach. Pierwsze mistrzostwa świata w stylu klasycznym rozegrano w 1921 roku, kiedy utworzono Międzynarodową Federację Zapasów Amatorskich (FILA). W 1951 r. odbyły się premierowe mistrzostwa globu w stylu wolnym. Pierwsze mistrzostwa Europy w stylu klasycznym zorganizowano w 1925 roku, a zaledwie 4 lata później w stylu wolnym.
W Polsce
Początki sięgają średniowiecza. Pierwsze mistrzostwa rozegrano w 1913 roku w Krakowie, a w roku 1922 założono Polskie Towarzystwo Atletyczne. W 1925 roku połączyło się ono z Górnośląskim Związkiem Lekkiej Atletyki. Tak powstał Polski Związek Atletyczny, który został przekształcony w 1957 roku w Polski Związek Zapaśniczy. W 1926 roku Polska dołączyła do szeregów FILA.
W Elblągu
Zaczęło się w roku 1948. Grupa entuzjastów założyła sekcję zapaśniczą w stylu klasycznym, ale trenowano dwubój atletyczny, na który składało się podnoszenie ciężarów i zapasy. Inicjatorem był Bogusław Dobrzyński, a wsparcia udzielali mu Klemens Kaczmarczyk i Kazimierz Błażewicz. Oryginalnie prezentowała się mata do treningów, bo o jakimkolwiek specjalistycznym sprzęcie w tamtych pionierskich czasach nie było mowy. Na podłogę wysypano trociny, które przykryto brezentem, taka mata miała chronić od urazów. Jednak zetknięcie z brezentem często kończyło się obtarciem naskórka. Pomimo tego amatorów do treningów nie brakowało. W roku 1953 trenerkę zapaśników prowadził Bogusław Skibiński, a młodzież nabierała doświadczeń i z upływem czasu z powodzeniem startowała w różnorodnych zawodach. Atmosferę w sekcji i sukcesy jej wychowanków prezentujemy w kompendium.
