TENIS STOŁOWY

 

 

Z historii dyscypliny

 

Dyscyplina narodziła się w Anglii w latach osiemdziesiątych XIX wieku i bardzo szybko zyskała uznanie zwłaszcza w zamożniejszych kręgach. Początkowo do odbijania piłeczki służyły sprzęty codziennego użytku, a z czasem pojawiły się rakietki produkowane przez angielskiego producenta firmę J. Jaques & Son Ltd. Nazwa dyscypliny pochodziła od charakterystycznego dźwięku odbijanej piłeczki, a więc ping pong czy wfiff whaff. Oficjalna nazwa tenisa stołowego w Chinach, Hongkongu i na Tajwanie to Ping Pang Qiu. Natomiast w Japonii - Takkyu.

Polski Związek Tenisa Stołowego utworzono 1 listopada 1931 roku i od początku istnienia jest on podległy Międzynarodowej Federacji Tenisa Stołowego (ITTF).

Na Ziemi Elbląskiej dyscyplina była bardzo popularna w okresie powojennym. Niewielki koszt sprzętu powodował, że w powstających świetlicach szkolnych, przyzakładowych ośrodkach kultury ustawiano stoły na których amatorzy rozgrywali pasjonujące pojedynki. W latach pięćdziesiątych XX wieku w Elblągu działały kluby sportowe z sekcjami tenisa stołowego, będące członkami Okręgowego Związku Tenisa Stołowego w Gdańsku. Z chwilą powołania Województwa Elbląskiego utworzono Wojewódzką Federację Sportu. W jej skład wszedł utworzony 23 lutego 1977 roku Okręgowy Związek Tenisa Stołowego z siedzibą w Elblągu. Po kolejnym podziale administracyjnym kraju, elbląskie kluby sportowe z sekcjami tenisa stołowego zostały członkami Warmińsko – Mazurskiego Okręgowego Związku Tenisa Stołowego. W roku 2008 skupiał on 23 kluby, a wśród nich Ludowy Klub Sportowy Mlexer z Elbląga.

 

Zasady gry

 

Tenis stołowy polega na odbijaniu piłeczki rakietka tak, by przeleciała ona nad siatka na drugą połowę stołu. Piłeczka musi uderzyć o stół tylko raz, niedozwolone jest odbijanie piłeczki z powietrza tak jak ma to miejsce w tenisie ziemnym. Punkty są przyznawane za uderzenia, których nie odebrał przeciwnik. W grach pojedynczych uczestniczą dwie osoby, w grach podwójnych (deblu) cztery osoby.

Współczesny tenis stołowy jest bardzo widowiskowy. Wymaga od zawodników energicznych ruchów i błyskawicznych reakcji. Gra polega przede wszystkim na szybkości i rotacji nadawanej piłeczce w taki sposób, by sprawić trudność przy jej odbiorze przeciwnikowi. Nowe zasady tenisa stołowego, wprowadzone w roku 2001 uatrakcyjniły widowiskowość dyscypliny. Set rozgrywany jest do momentu, w którym jeden z zawodników osiągnie 11 punktów (wcześniej rywalizowano do 21 punktów). Zazwyczaj gra się do 3 wygranych setów lub 4 na imprezach rangi mistrzowskiej.

 

Tenis stołowy w Elblągu

 

Niestety nie dysponujemy kompletnym zasobem informacji o rozwoju dyscypliny w powojennym Elblągu. Tworząc zarys historii wykorzystaliśmy do zachowania pamięci o ludziach związanych z tenisem stołowym archiwalne publikacje prasowe, sprawozdania okręgowych związków i częściowo wywiady z ludźmi, pasjonatami dyscypliny. Wszystkie dodatkowe uzupełnienia, zdjęcia archiwalne przyjmiemy w naszej redakcji na zasadzie wypożyczenia do pilnego zwrotu.