Autor Andrzej Minkiewicz

Prawa autorskie zastrzeżone

 

KAJAKARSTWO

 

Szczypta historii

Kajakarstwo stało się dyscypliną sportową w 1865, kiedy Szkot John Mac Gregor zaprojektował żaglowe czółno z wiosłami. W 1866 założył on klub kajakowy w Twickenham. Popularność dyscypliny wzrosła na początku XX wieku po skonstruowaniu składanego kajaka. Międzynarodowa Federacja Kajakowa powstała w 1924, a wyścigi kajaków znalazły się w programie igrzysk olimpijskich w 1936 roku.

 

W Polsce

W sierpniu 1928 Polski Związek Narciarski powołał w Krakowie Komisję Kajakową. Moment ten uznano za oficjalną datę powstania w Polsce zorganizowanego ruchu kajakarstwa sportowego i turystycznego. Wybrano zarząd pod przewodnictwem prezesa gen. Stanisława Kwaśniewskiego. Sekretarzem został inż. Witold Bublewski. Nowe władze, w skład których weszli referenci turystyczni z PZN i PZTW zgłosiły PZK do Związku Związków Sportowych. W tym też czasie Polska, jako 6-7 państwo wraz ze Szwajcarią, przystąpiła do IRK. Do wybuchu II wojny światowej związek miał 7 okręgowych związków kajakowych: krakowski, śląski, poznański, lwowski, pomorski, warszawski i wileński. Na ostatnim przed wojną, IX Walnym Zjeździe, PZK zrzeszał 127 klubów z 4006 sportowcami i 18.140 turystami. Dysponował setką przystani kajakowych oraz stanic i stacji turystycznych. Największymi sukcesami międzynarodowymi w tym okresie był udział w olimpiadzie osady K-2 w składzie Antoni Bazaniak - Marian Kozłowski oraz zdobycie srebrnego medalu przez Czesława Sobieraja w K-1 na 10.000 m podczas I Mistrzostw Świata w Vaxholm. W latach 1933-1939 odbyło się dziesięć kolejnych mistrzostw Polski w kajakarstwie, a ponadto w roku 1934, 1935 i 1937 - górskich mistrzostw Polski.
Polski Związek Kajakowy wznowił powojenną działalność 26 maja 1946 na X Walnym Zjeździe Delegatów. 10 czerwca 1946 r. powstała Międzynarodowa Federacja Kajakowa (ICF), a w Polsce powstało 5 okręgowych ZK: krakowski, warszawski, poznański, pomorski i dolnośląski. Kajakarstwo uprawiano w 46 klubach o profilu sportowym i turystycznym. Działalność sportowa z powodzeniem rywalizowała z turystyczną.
 

W Elblągu

Wioślarstwo i sporty wodne należały do ulubionych dyscyplin sportowych mieszkańców Elbląga. Sięgające jeszcze połowy XIX wieku tradycje były kontynuowane po I wojnie światowej. Największym klubem wioślarskim był w przedwojennym Elblągu „Nautilus”. Ten klub już w roku 1927 dysponował trzema hangarami na łodzie. Jego lokalnym konkurentem był klub „Vorwarts”, a wychowanie zdrowych, fizycznie sprawnych dzieci było wówczas jednym z równoprawnych celów edukacji. W roku 1937 wioślarski związek „Nautilus”, do którego należało 380 osób, został odgórnymi decyzjami przyłączony do wojskowego klubu sportowego.

Po wojnie poniemieckie bazy wioślarskie nad rzeką Elbląg przejęły władze samorządowe miasta, a ich administrowanie należy do Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji.

Największy zakres prac modernizacyjnych objął dotychczas bazę kajakarzy klubu Energa Olimpia przy ul. Radomskiej 5. Stało się to możliwe dzięki środkom pochodzącym z darowizny niemieckiej rodziny Brost w wysokości 100 tysięcy marek, odpisu z Totalizatora Sportowego i budżetu miasta Elbląga. Modernizację i rozbudowę obiektu zakończono w roku 1998, a wielkim orędownikiem i głównym sprawcą tego oczekiwanego od lat zadania był ówczesny wiceprezydent Elbląga – Jerzy Muller.

 

KOMPENDIUM

 

1946

Pierwsze powojenne działania w dyscyplinie koncentrowały się na kajakarstwie turystycznym, o wyczynie sportowym nie było mowy, choćby ze względu na brak sprzętu. Sekcja Sportów Wodnych powstała przy KS „Turmas” jaki funkcjonował przy Stoczni nr 16 (późniejszy Zamech).

Jednym z działaczy szczególnie zaangażowanych w rozwój i popularyzację kajakarstwa był Klemens Kaczmarczyk.

 

1947

Kajakarstwo stało się jednym z priorytetów zakładowej organizacji związkowej, której przewodniczył Sylwester Kaczmarek. W tym czasie kajaki były jedną z dyscyplin promowaną przez pracowników elbląskiej elektrowni. Utworzyli oni klub zakładowy, dysponowali dokumentacją na budowę kajaków o kryptonimach P-13 i P-14. O udostępnienie dokumentacji poprosili związkowcy ze Stoczni nr 16 i zakładowym sumptem zbudowano 12. takich jednostek. Wszystkie przekazano sekcji sportów wodnych dysponującej bazą hangarową przy ul. Radomskiej. W tym też roku pojawili się kajakarze – amatorzy sportowego wyczynu, a motorem rozwijania tej pasji był Marian Łukasik, który przyjechał do Elbląga z Gdyni i pracował w Stoczni nr 16. Zorganizowano zawody kajakowe, a do rywalizacji przystąpiły drużyny „Turmasu”, elbląskiej elektrowni i ekipa z Olsztyna. Historyczne zwycięstwo zanotowali kajakarze „Turmasu”.

 

1948

Pasjonaci sportów wodnych zorganizowali efektowną inaugurację sezonu. 3 maja na przystani przy Radomskiej odbyła się podniosła uroczystość, było wciągnięcie flagi klubowej na maszt, przy dźwiękach orkiestry, oficjalne przemówienia, a potem wodniacy bawili się na wieczorku tanecznym. Najmodniejsze przeboje grali i śpiewali „Bracia Sikorscy”, tak ich muzyczną grupę powszechnie w Elblągu nazywano.

 

1950

Skompletowano drużynę kajakową elblążan na Mistrzostwa Polski w Szczecinie. W jej składzie startowali: Dorota Moroz, Helena Połońska, bracia Edward i Otton Mitałowie i Marian Łukasik. Wprawdzie medali nie zdobyli, ale zajmowali miejsca w czołówce poszczególnych biegów.

 

1951

Sekcję Sportów Wodnych w „Turmasie” podzielono na podsekcje: kajakową, żeglarską, pływacką i wodną. Z upływem czasu zmniejszało się zainteresowanie kajakarskim wyczynem, a w klubie dominowała turystyka kajakowa.

 

1953

Przy Alei Grunwaldzkiej rozwijał się Elbląski Zakład Urządzeń Kuziennych, a jednym z elementów rozwoju fabryki prowadzonej przez dyrektora Mariana Polowczyka, było założenie Klubu Sportowego „Pirat”. Dyrektor postawił na sport upatrując w tym szanse na integrację załogi, a że jego pasją było kajakarstwo zorganizował grupę sympatyków dyscypliny i przygotowywał ją jako trener do zawodów. Na inaugurację działalności EFUK wyłożył 28 tys. złotych, a Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej w Gdańsku i Urząd Miejski w Elblągu dołożyły 34 tys. zł.

 

1954

Już na wiosnę kajakarze „Pirata” otrzymali kajaki wyczynowe K-1 (20 sztuk), K-2 (8 sztuk) i K-4 (4 sztuki). Ten fakt umożliwił prawidłową pracę na treningach wraz z doskonaleniem techniki wiosłowania. W lecie zawodnicy „Pirata” wystartowali po raz pierwszy na zawodach regionalnych, a trzon reprezentacji klubu stanowili: Janina Araszewska, Teresa Kmiecik, Andrzej Dziurka, Rajmund Kamiński, Feliks Kossowski, Marian Krzyśka, Maksymilian Lewandowski, Kazimierz Ługowski, Stefan Nagaj, Marian Nawrocki, Tadeusz Nowak, Michał Radzion, Tadeusz Ratajczak, Józef Waldelt i Józef Wernicki.

 

1955

Gdy tylko puściły lody na rzece Elbląg, na wodzie pojawiali się kajakarze. Trenowali, by godnie reprezentować KS „Pirat” na regatach. Dyrektor Polowczyk darzył szczególnym sentymentem tę grupę sportowców. Otrzymała ona do dyspozycji przystosowany do przewozu kajaków i zawodników samochód ciężarowy.

Kajakarze „Pirata” tak jechali do Gdańska

 

Piraci zmierzyli się na Motławie z gdańską Viktorią i zanotowali sukcesy indywidualne na dystansach. Kajakarze wyjechali do Poznania na mistrzostwa Zrzeszenia Sportowego Stal i zdobyli dwa srebrne medale. We wrześniu w Malborku, na regatach o randze Mistrzostw Wybrzeża, drużyna KS „Pirat” zdobyła mistrzostwo drużynowe województwa pokonując koalicję klubów z Trójmiasta.

Mistrzowie Wybrzeża po sukcesie w Malborku, w środku w płaszczu Marian Polowczyk

 

Opiekę nad sekcją przejął Tadeusz Kulik po odejściu z EFUK dyrektora Mariana Polowczyka, a równocześnie przystąpiono do rozbudowy przystani kajakowej przy ul. Kotwiczej. Sekcja na roczną działalność wydała 30 tys. zł.

 

1956

Od stycznia obowiązki trenera w sekcji podjął Kazimierz Kozieras, trener I klasy, a równocześnie czołowy kajakarz Polski. Klubowi prezesował Zdzisław Światkowski, zastępca dyrektora EFUK ds. handlowych, a w zarządzie klubu pracowali Teofil Poboży, Bogusław Żelazny, Marian Nowacki, Mieczysław Michałowski i Władysław Lizik. Działalność sekcji kosztowała w tym roku 80 tys. zł. Było w tym finansowanie budowy nowej przystani i roczna gaża trenera w kwocie 8 tys. złotych.

 

1957

Największe sukcesy kajakarze zanotowali na regatach w województwie gdańskim. Wywalczyli drużynowo pierwszą lokatę. Startowali też na MP, gdzie kilka osad uplasowało się w czołówce finałowych biegów.

Utrzymanie sekcji kosztowało 35 tys. zł, a w tym było 12 tys. zł jakie w ciągu roku zarobił trener.

 

1958

Kajakarze „Pirata” już w styczniu trenowali na sali gimnastycznej i po tej zaprawie mieli w planach treningi na pierwszym w województwie krytym basenie. Taki obiekt powstawał, a pilotowała inwestycję Rada Robotnicza EFUK. Zawodniczki i zawodnicy dzięki wsparciu Rady Miejscowej Związku Zawodowego i jej przewodniczącego Teofila Pobożnego pojechali na obóz kondycyjno – szkoleniowy do Szczyrku. Plany sekcji zakładały w tym roku m.in. wyjazdowy mecz z kajakarzami w Jugosławii i rewanż w Elblągu. W sekcji kajakowej obowiązki kierownika z dużym zaangażowaniem pełnił Józef Wiatr, którego zasługi docenili działacze na Wybrzeżu powierzając mu w przyszłości funkcję prezesa w Okręgowym Związku Kajakowym w Gdańsku.

Na przełomie maja i czerwca rozegrano mistrzostwa województwa. W zawodach startowało 33 zawodników i 7 zawodniczek. Po 15 biegach okazało się, że klasyfikację generalną wygrał „Pirat” Elbląg – 460 pkt przed KS „Mewa” Gdańsk – 80 pkt i KS „Zatoka” Puck – 14 pkt.

We wrześniu na jeziorze w Łegnowie k/Bydgoszczy rozegrano MP juniorów i seniorów. Startowało 427 zawodników z 36 klubów, a kajakarze „Pirata” zdobyli medale: złote juniorzy – Lewicki i Glinkowski na 500 m i srebrne na 3000 m; seniorzy – złote K2 na 3000 m Korzeniowska i Araszewska, srebrne K1 500 m Korzeniowska i K2 500 m Korzeniowska i Janina Araszewska. Kajakarzy trenował Kazimierz Kozieras.

Na Międzyokręgowych Regatach w Bydgoszczy o „Błękitna wstęgę Brdy” startowali reprezentanci Pirata. W dwójkach turystycznych na 36 km pierwsze miejsce wywalczyła osada Megier i Tadeusz Kiwiało, w K2 na 12 km najlepsze elblążanki Janina Araszewska i Zofia Kulik, w K1 na 12 km pierwsza była Korzeniowska.

 

1959

Zimowa aura nie deprymowała kajakarzy „Pirata”. Trenowali oni na siłowni, a także na krytym basenie kajakowym w piwnicy Technikum Budowy Maszyn przy ul. Długiej (obecnie Komeńskiego).

W maju w Elblągu odbył się mecz kajakowy „Odzieżowiec” Szczecin – „Pirat” Elbląg. W punktacji był remis 222:222, a najlepsi z elbląskiego klubu byli: Korzeniowska, Araszewska, Kazimierz Kozieras, Władysław Lewicki i Jakubowski.

W czerwcu na rzece Elbląg rozegrano regaty kajakowe z udziałem klubów sportowych „Wiktoria” i „Budowlani” Gdańsk, „Pirat” Elbląg i Szkoły Elektryczno-Energetycznej Elbląg. Odbyło się 18. biegów na dystansach 500, 1000, 3000 i 5000 m. We wszystkich wygrywali kajakarze „Pirata”, który wygrał drużynowo regaty gromadząc 572 pkt przed Wiktorią 234 pkt.

W sierpniu na MP juniorów i seniorów w Olsztynie startowało 280 zawodników. KS „Pirat” zajął drużynowo II miejsce w klasyfikacji seniorów i III lokatę w juniorach. Elblążanie zdobyli 13. medali. Na ten sukces złożyły się wyniki: Mistrzostwo Polski osady K4 na 500 m (Lewicki, Markowski, Kiwiało, Wojciech Jakubowski); K1 3000 m wicemistrzostwo Władysława Lewickiego; brązowy medal K2 osady Jakubowski-Kiwiało (źródła nie podają dystansu); Mistrzostwo Polski Kazimierza Kozierasa w K1 na 100 m i 500 m, wicemistrzostwo tego zawodnika w K1 na 10000 m; brązowe medale osady K4 (Henryk Chont, Orzechowski, Milbrandt, Waldemar Kozak) na dystansach 500 m, 1000 m i 10000m; Mistrzostwo Polski K2 3000 m (Araszewska, Doering); Mistrzostwo Polski K1 Araszewska i wicemistrzostwo K1 Zofia Doering na 500 m.

Reprezentanci „Pirata” startowali na Mistrzostwach Europy seniorów w Duisburgu. W K1 na 500 m Jadwiga Mendalska „Pirat” zajęła 6 miejsce, a Kazimierz Kozieras z „Pirata” w sztafecie 4 x 500 m razem z Krzysztofem Skwarkiem, Stefanem Kapłaniakiem i Władysławem Zieliński zdobyli brązowy medal. Kozierasa w kraju uhonorowano brązowym medalem „Za wybitne osiągnięcia sportowe”.

Kajakarzy ceniono w Elblągu. W plebiscycie na 10 najlepszych sportowców roku 1959 kibice sportu przyznali im wysoki lokaty – 1. Kazimierz Kozieras, 2. Janina Mendalska, 5. Janina Araszewska, 9. Danuta Jurgielewicz. Trenerem roku został Kazimierz Kozieras.

1960

Z klubem „Pirat” rozstał się Kazimierz Kozieras, a znakomitego kajakarza i szkoleniowca zastąpił utytułowany mistrz i rekordzista Polski, trener I klasy Emil Folwarczny. Kapitanem sportowym był Mieczysław Michałowski, a sekretarzem Józef Wiatr.

Był to szczególny rok w historii elbląskiego kajakarstwa. Na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie w duecie z Danielą Walkowiak w barwach Polski startowała elblążanka Janina Mendalska. Kajakarki w wyścigu K-2 na 500 m zajęły wysokie czwarte miejsce. Elbląska olimpijska Janina Mendalska urodzona 10 stycznia 1937 w Stelmakowie, z zawodu dekoratorka, kajakarka (160 cm, 68 kg), reprezentowała  Pirata Elbląg i Spójnię Warszawa (kariera sportowa 1954-1967), 3-krotna mistrzyni Polski K-2 3000 m (1958, 1959), K-2 500 m (1961). Odznaczona m. in. brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. Zmarła w Warszawie 23 maja 1999.

 

Po starcie w regatach w Gdańsku – stoją H. Ruczyńska, Tadeusz Kiwiało, Halina Kurc i trener Jan Rabbe

 W klubie zarejestrowanych było 68 członków, a 28 reprezentowało barwy klubu na zawodach. Juniorzy zdobyli 11 kółek olimpijskich, na MP w K-2 Janina Araszewska i Zofia Kulik  wywalczyły złoty medal na dystansie 3000 m.

1961

Kajakarze startowali w 15. imprezach organizowanych na terenie Pomorza i kraju. Na rozegranych w Gdańsku Mistrzostwach Wybrzeża tytuły zdobyto w 19. konkurencjach na 21. możliwych. Juniorzy na MP w Poznaniu zajęli czwarte, a seniorzy piąte miejsce w klasyfikacji drużynowej.

W regatach o Puchar Nogatu trzecie z rzędu zwycięstwo spowodowało, że puchar stał się własnością elblążan. Identyczny sukces zanotowano w regatach o Puchar Przewodniczącego MRN w Elblągu, gdzie rywalizowano z drużynami Gdańska i Olsztyna.

Dobrą formę potwierdzili kajakarze wygrywając regaty w Bydgoszczy o „Błękitną Wstęgę Brdy” i w Warszawie odnosząc sukces w rywalizacji zorganizowanej przez Federację ZS Stal.

Elblążanie dobrze zaprezentowali się w trójmeczu przyjaźni NRD – Czechosłowacja – Polska zajmując miejsca w czołówce. W barwach kraju startowali Janina Araszewska, Stefan Struziński, Tadeusz Kiwiało, Adam Dąbrowski i Zygmunt Megier. 

W Neubrandenburgu startowało 15 klubów z NRD i reprezentacja okręgu gdańskiego z elblążanami w składzie zajmując drugie miejsce w klasyfikacji generalnej.

W skład kadry narodowej powołano juniorów: Sylwię Sambor, Barbarę Osowską, Jana Kiwiało i Piotra Sawko. Kadrowe nominacje uzyskali także seniorzy: Janina Araszewska, Henryka Chonta, Wojciech Jakubowski, Henryk Kiwiało, Tadeusz Kiwiało i Stefan Struziński.

1962

Skojarzenie Zamechu z Elbląską Fabryką Urządzeń Kuziennych spowodowało likwidacje KS „Pirat”, a kajakarzy przejął ZKS „Olimpia”. Elbląskie kajakarstwo nie straciło na tej fuzji dwóch zakładów, bo od poprzedniego sponsora dysponowało dobrej jakości sprzętem, co potwierdziły wyniki sportowe. A do nich należało przede wszystkim drużynowe mistrzostwo okręgu gdańskiego. Gorzej było natomiast z finansami. Zarząd klubu w planowanych wydatkach na sekcję kajakarską zapisał kwotę 150 tys. złotych. Niestety pozostała ona na papierze, bo znacznie wzrosły koszty utrzymania sekcji piłkarskiej. Wyjazdy na starty były jednak możliwe, choć w ograniczonym zakresie, dzięki dotacji 50 tys. zł z Federacji Stal.

1963

Trenerką kajakarzy zajmowała się Janina Araszewska, czynna zawodniczka. Łączenie obu funkcji nie było łatwe, ale brakowało w tym czasie trenerów, toteż na kursy instruktorskie skierowano dwie osoby. 

Dylematem trenującej kajakarstwo młodzieży były fatalne warunki sanitarne na przystani. Kierownictwo sekcji dyscyplinowało zawodniczki i zawodników, za brak systematyczności w treningach, palenie papierosów usunięto 21 osób bez względu na ich osiągnięcia sportowe.

W maju Zarząd KS Olimpia nadał sekcji kajakowej tytuł „wzorowej sekcji” za regularność w szkoleniu i pracę wychowawczą z młodzieżą.

Podczas grudniowego posiedzenia Zarządu Olimpii działacz sekcji kajakowej Mieczysław Michałowski poinformował, że w kadrze „A” jest jedna kajakarka, w kadrze „B” seniorów 7. zawodników, a w kadrze młodzieżowej 5. juniorów.

1964

Obowiązki trenerskie przejęli po uzyskaniu uprawnień Tadeusz Kiwiało i Zygmunt Warsza.

Na MP w Poznaniu złoty medal w K-2 na 500 m zdobyła Janina Araszewska wraz z Barbarą Wiśniewską. Identyczne trofea wypływała w C-2 na 10 000 m osada Olimpii Henryk Kiwiało i Wojciech Jakubowski. To były najcenniejsze zdobycze tego szczególnego, bo jubileuszowego 10 roku od powstania sekcji kajakowej.

Kajakarze Olimpii wywalczyli siódme z kolei drużynowe Mistrzostwo Wybrzeża.

1965

Rozpoczęta modernizacja przystani przy ul. Kotwiczej nie została zakończona, ale kajakarze korzystali z parterowej części obiektu wraz z basenem kajakowym, co ułatwiało przygotowanie do sezonu w okresie zimowym.

Majowa inauguracja – regaty z udziałem drużyny „Motława” Gdańsk zakończyły się zwycięstwem Olimpii 943:548.

Mistrzostwa okręgu gdańskiego to zdecydowane zwycięstwo Olimpii seniorach i juniorach z dorobkiem 1492 pkt przed Polonią Gdańsk 844 pkt, Motławą Gdańsk 792 pkt i Nogatem Malbork 140 pkt. Indywidualnie elblążanie zdobyli 18. tytułów mistrzowskich na 29. możliwych.

Trzynaście drużyn wystartowało w strefowych MP juniorów i seniorów, Olimpia zajęła drugie miejsce, a złote medale zdobyli: seniorzy K-4 1000 m (Zygmunt Warsza, Jan Orzechowski, Tadeusz Kiwialo, Stefan Struziński); juniorzy K-2 500 m (Mieczysława Bielińska, Zofia Strugalska) i K-2 500 m (Adam Chilkiewicz, Stefan Zachorek).

W Porąbce w pobliżu Żywca na MPJ srebrne medale w jedynkach zdobyli: Mieczysława Bielińska na 500 m i Zbigniew Grajkowski na 5000 m. Bielińska pojechała na Mistrzostwa Europy Juniorów do Snagov w Rumunii i z reprezentacyjną osadą K-4 na 500 m wywalczyła srebrny medal.

Z mistrzostw kraju seniorów w Porąbce osada K-4 Olimpii w składzie Janina Araszewska, Wanda Balicka, Małgorzata Kaszkur i Maria Kowalczyk przywiozła brązowy medal z wyścigu na 500 m.

Kajakarze seniorzy wygrali dwa mecze międzynarodowe pokonali drużyny Malmo w Szwecji i Berlina w NRD. 

1966

Kajakarzy Olimpii ponownie prowadził trener Tadeusz Rumiej. Pod jego nadzorem juniorzy pojechali na mistrzostwa kraju do Krakowa i przywieźli sporo medali. Mistrzostwo Polski w K-1 na 10 000 m zdobył Zbigniew Grajkowski. Kajakarz pracujący zawodowo w Biurze Konstrukcyjnym Zamechu stanął na mistrzowskim podium po czterech latach treningów. Srebrne medale elblążan: K-1 500 m – Mieczysława Bielińska, K-1 10 000 m Tadeusz Bieliński, K-2 500 m Mieczysława Bielińska i Halina Zawidzka, K-2 1000 m Z. Grajkowski i T. Bieliński; brązowe medale – K-1 1000 m Tadeusz Bieliński, K-2 1000 m Z. Grajkowski i T. Bieliński.

1967

Otwarcie sezonu w maju na rzece Elbląg zgromadziło zawodników z gdańskich klubów Polonia, Motława, malborskiego Nogatu i gospodarzy Olimpii. Klasyfikację generalną wygrała Olimpia, a przyczynił się do tego trzema zwycięstwami w rożnych konkurencjach Zbigniew Grajkowski.

Po raz dziewiąty kajakarze Olimpii zdobyli drużynowe Mistrzostwo Wybrzeża. Ten wynik nie przełożył się na medalowe sukcesy elblążan w zawodach rangi mistrzowskiej.

1968

Kajakarski prymat na Wybrzeżu nadal należał do Olimpii, a potwierdził to dziesiąty tytuł mistrzowski drużyn w kategoriach senior, junior i młodzik. Wyniki rywalizacji seniorów – 1. Olimpia 580 pkt, 2. Motława Gdańsk 197 pkt, 3. Polonia Gdańsk 97 pkt. W pozostałych kategoriach elblążanie kilkudziesięcioma punktami wyprzedzili gdańskie drużyny. Kajaki systematycznie trenowało ok. 150 dziewcząt i chłopców, a tuzami w sekcji byli Tadeusz Bieliński i Zbigniew Grajkowski – reprezentanci młodzieżowej kadry Polski.

Powołany jesienią do odbycia służby wojskowej Zbigniew Grajkowski rozstał się z elbląskim klubem przechodząc do WKS Zawisza Bydgoszcz.

1969

Notowano jednak regres, co potwierdziły wyniki sportowe, pomimo utrzymania prymatu na Wybrzeżu, kajakarze Olimpii nie notowali sukcesów na zawodach rangi mistrzowskiej.

1970

W czerwcu 1970 odszedł nagle w wieku 53 lat zasłużony wychowawca elbląskich kajakarzy Tadeusz Rumiej, zajęcia prowadzili Tadeusz Bieliński, Wojciech Jakubowski, Tadeusz Kiwiało i Zygmunt Warsza. Sekcja notowała regres w rozwoju.

Kajakarzom Olimpii zabrakło 3 punktów w decydującej rozgrywce o awans do II ligi.

1971

Regres potwierdził spadek drużyny kajakarzy Olimpii na drugie miejsce na Wybrzeżu. Do słabszych wyników sportowych przyczyniła się skromna baza sportowa. Trenerzy dostrzegli słabość w zawodnikach seniorów i koncentrowali pracę nad doskonaleniem umiejętności młodzieży i adeptów kajakarstwa.

1972

Elbląg chciał utrzymać wysoki poziom kajakarstwa. Potwierdziły to konkretem ówczesne władze miasta, które sprawiły, że remontu wnętrza przystani podjęła się ekipa Zakładów im. Wielkiego Proletariatu. To poprawiło warunki treningowe, dodało animuszu zawodniczkom i zawodnikom, zmobilizowało szkoleniowców.

1973

Praca z najmłodszymi adeptami kajakarstwa przyniosła oczekiwane efekty. Elbląscy młodzicy zdobyli 15. złotych, 6. srebrnych i 10. brązowych medali. Do tego dorobku dołączyli się juniorzy z 10. złotymi, 6. srebrnymi i 16. brązowymi medalami.

1974

Patronat nad sekcją objęły Zakłady Armatury Samochodowej. Zaowocowało to konkretną pomocą finansową na uzupełnienie sprzętu. Nadal jednak wiele do życzenia pozostawiał stan bazy treningowej.

1975

Podobnie jak przed rokiem kajakarze Olimpii nie mieli na koncie sportowych, znaczących sukcesów. Nie rezygnowano jednak nad doskonaleniem umiejętności młodzieży.

1976

Kajaki trenowało 60. osób, a zajęcia w trzech grupach prowadzili trener koordynator Jan Raabe z dwójką instruktorów. Intensywnie, bo sześć razy w tygodniu trenowali juniorzy, a wśród nich: Lesław Guźniczak, Leszek Wyszyński, Krzysztof Wojewoda, Sławomir Luks, Mieczysław Gbor, Bogdan Gajewski, Sławomir Bożyczko, Roman Puć, Bogdan Biegajewski, Krzysztof Wysocki, Roman Pożycki, Roman Paluchowski, Bogdan Pawelski, Adam Płutka, Ryszard Demski, Artur Serdeczny, Bogdan Kałuża, Edward Jużyk, Ewelina Kirdejko, Arleta Tylicka, Ewa Sowa, Anna Babińska, Zofia Haner, Jan Siewicz, Andrzej Grzeczka, Andrzej Głuszak, Julian Pyszczek, Bogdan Libidziński, Jacek Kłysz i Sławomir Mańka.

Doczekano się medalowego sukcesu. Na Centralnych Igrzyskach Młodzieży Szkolnej w Ostrołęce kajakarz Olimpii Lesław Guźniczak w duecie z Bogusławem Iwaniakiem z gdańskiego Stoczniowca zdobył dwa medale w C-2: złoty na 500 m i brązowy na 1000 m. Ze złotym medalem wróciła także osada K-4 na 500 m – Krzysztof Wojewoda, Mieczysław Gbor (obaj Olimpia), Wojciech Kreft, Zygmunt Ułanowicz (obaj MRKS Gdańsk).

Wydarzeniem było powstanie w Elblągu Okręgowego Związku Kajakowego z prezesem Józefem Wiatrem i wiceprezesami Henrykiem Biskupskim oraz Janem Raabe.

1977

Kajakarze Olimpii awansowali do II ligi zajmując drugie miejsce w regatach rozgrywanych w Międzybrodziu. Pierwszą lokatę wywalczyli kajakarze MRKS Gdańsk.

1978

Kierownictwo klubu potępiło brak zaangażowania trenerów w pracę szkoleniową i wychowawczą. Upomnieniem ostrzeżono trenera Jana Raabe, a Rozalię Rumiej zwolniono z pracy. Trener honorowo sam zrezygnował z zatrudnienia w Olimpii. To wpłynęło negatywnie na pracę szkoleniową, Olimpia pożegnała się z II ligą, nie notowano medalowych sukcesów, a ten regres trwał do roku 1981. W tym czasie pracę z narybkiem kajakarzy (10-17 lat) prowadził instruktor Tadeusz Bieliński, co zaowocowało w przyszłości sukcesami. 

1981

Pracę w klubie podjął były kajakarz Olimpii, z patentem trenera I klasy Zbigniew Grajkowski. Przejął grupę juniorów, założył nową dla młodzików i wspierany przez Tadeusza Bielińskiego, Wojciecha Jakubowskiego i Karola Krzykowskiego koordynował cykle treningowe zawodniczek i zawodników.

1982

Wydarzeniem było oddanie po kapitalnym remoncie przystani przy ul. Radomskiej. Po czterech latach przerwy na Ogólnopolską Olimpiadę Młodzieży do Łagowa zakwalifikowali się elblążanie Ewa Frankiewicz, Robert Szulc i Jarosław Wojewoda. Ta trójka zdobyła 13 pkt dla woj. elbląskiego.

Ogólnopolskie Regaty Młodzików w Białym Borze zakończyły się sukcesami elblążan. W K-1 na 1000 m pierwsze miejsce wywalczył Piotr Szustek, a w K-2 na dystansie 1000 m zwyciężyła elbląska osada Piotr Szustek i Mariusz Kosno. Elblążanie zdobyli puchar za pierwsze miejsce w punktacji drużynowej.

Ekipa kajakarzy z Elbląga wyjechała na międzynarodowe regaty do Mińska. Była to ciekawa konfrontacja sportowa połączona z turystycznym wojażem. W regatach dominowali gospodarze.

 Przenoszenie kajaków na start na zawodach w Mińsku

Do kadry narodowej, po raz pierwszy od momentu objęcia stanowiska koordynatora przez Zbigniewa Grajkowskiego powołano elblążan – juniorkę Ewę Frankiewicz i duet młodzików Piotr Szustek – Mariusz Kosno.

1983

Na X OSM w Lublinie w finałach  startowali Robert Szulc, Henryk Szablewski, Mariusz Kosno, Piotr Szustek i wywalczyli 16 pkt do klasyfikacji generalnej województw dla woj. elbląskiego.

Podczas Ogólnopolskiej Konsultacji Szkoleniowej Juniorów w Wałczu, Piotr Szustek wygrał bieg K-1 1000 m i był drugi na 10 000 m. Jego kolega Mariusz Kosno zajął odpowiednio trzecie i czwarte miejsce. Obaj zostali powołani do kadry narodowej juniorów.

1984

W finałach XI OSM w Poznaniu startowało siedem osad elbląskiej Olimpii. Srebrny medal w K-1 na 10 000 m zdobył Mirosław Janus, a województwo elbląskie 22 punkty. Kierownictwie sekcji kajakarskiej w Olimpii objął wieloletni działacz Mieczysław Michałowski. 

1985

Kajakarz Olimpii Mariusz Kosno został powołany do kadry narodowej juniorów i był przygotowywany do startu w osadzie K-4 na mistrzostwa świata juniorów. Wystartował we Włoszech, a polska czwórka zajęła piąte miejsce na 1000 m i siódme na 500 m.

W Bydgoszczy na Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży brązowy medal w K-1 na 10000 m wywalczył Marek Majek.

Mistrzostwa Polski Juniorów na bydgoskim torze regatowym przyniosły kajakarzom Olimpii trzy medale. Z tytułu Mistrza Polski satysfakcję miała osada K-2 Piotr Szustek i Mirosław Janus uhonorowana złotymi medalami za zwycięstwo na 10000 m. Ta sama osada wywalczyła jeszcze po dwa srebrne medale w K-2 na 1000  i 500 m. To były znaczące sukcesy potwierdzające dobrą pracę szkoleniową z młodzieżą w elbląskim klubie. Zauważyli to trenerzy kadry narodowej powołując na Mistrzostwa Świata Juniorów w Castel Gandolfo Mariusza Kosno. Kajakarz wystartował w K-1 zajmując miejsca siódme na 500 m i piąte na 1000 m.

1986

Elbląski klub wystawił na MP w Bydgoszczy seniorską osadę K-4 (Piotr Szustek, Mirosław Kreczman, Mirosław Janus, Mariusz Kosno). Debiut wypadł nieźle, bo elblążanie zajmowali miejsca: 8. na 500 m, 7. na 1000 m i 6. na 10000 m.

Młodzieżowe mistrzostwa kraju zakończyły się brązowym medalem duetu Piotr Szustek – Mirosław Kreczmar w K-2 na 1000 m. Korzystniej walczyli na XIII OSM juniorzy młodsi zdobywając trzy medale: złoty – K-4 na 1000 m (Marek Majek, Przemysław Chomicz, Grzegorz Kaleta, Grzegorz Grzankowski), srebrny – K-4 10000 m (Chomicz, Ryszard Socha, Kaleta, Grzankowski), brązowy – K-1 10000 m Marek Majek.

Powołania do kadr narodowych otrzymali seniorzy Mirosław Janus, Piotr Szustek, Mariusz Kosno i juniorzy Marek Majek, Grzegorz Kaleta i Andrzej Bendyk.

1987

W seniorskich mistrzostwach w Bydgoszczy wystartowała osada K-2 Piotr Szustek i Mirosław Kreczmar zajmując miejsca 5. na 10000 m i 8. na 1000 m. Z medalami wróciła z Ogólnopolskiej Spartakiady Młodzieży dwójka elblążan Przemysław Chomicz i Grzegorz Kaleta wygrywając wyścig K-2 na 1000 m i zdobywając brązowy medal na dystansie 10000 m.

Do kadry narodowej powołano seniorów Kreczmana i Szustka, a do kadry juniorów Majkę, Grzankowskiego i Chomicza.

1988

Utalentowany Grzegorz Kaleta potwierdził klasę startując z seniorami na MP. W wyścigu K-1 z udziałem kadrowiczów olimpijczyków młody zawodnik zajął czwarte miejsce na 1000 m. Ponadto, aż pięć osad z elbląskiego klubu zakwalifikowało się do finałowych wyścigów zajmując miejsca: 5. K-2 na 1000 m (Szustek, Kaleta), 6. K-2 na 10000 m (Szustek, Kaleta), 9. K-4 na 500 m, 1000 m i 10000 m (Kreczman, Majek, Grzankowski, Chomicz).

Na młodzieżowych MP medali nie było, a do finałów w K-1 zakwalifikował się tylko Piotr Szustek zajmując miejsca: 5. na 1000 m i 8. na 500 m.

Sypnęło złotem na MP juniorów w Wałczu. Pokazał klasę Grzegorz Kaleta wygrywając w jedynkach na dystansie 1000 m, a drugi złoty medal zdobyła osada K-4 na 1000 m płynąc w składzie Marek Majek, Grzegorz Grzankowski, Przemysław Chomicz i Grzegorz Kaleta. Także ta sama czwórka wywalczyła brązowy medal na 500 m. Ze srebrem z Wałcza wróciła osada K-2 (Marek Majek – Grzegorz Grzankowski) po biegu na 10000 m.

1989

Powstał klub „Wir” dla osób amatorsko pływających na kajakach. Skupiał w zależności od lat nawet 80 osób i prowadził ożywioną działalność, a mózgiem, sercem i duszą kajakarskich poczynań amatorów była Maria Kiwiałło. Sama organizowała różnorodne spływy i zgłaszała elblążan na imprezy tego typu w całym kraju. Kajaki „Wiru” uczestniczyły m.in. w spływach rzeką Wdą, przełomem Dunajca, „Złotych liści”.

Sportowym wydarzeniem roku w kajakarstwie wyczynowym było powołanie Grzegorza Kalety do reprezentacji Polski na Mistrzostwa Świata Seniorów do Bułgarii. Elblążanin wystartował w osadzie K-4 i w debiucie zdobył brązowy medal na dystansie 10000 m. Wraz z Grzegorzem medalowy sukces osiągnęli Andrzej Gajewski, Krzysztof  Franeszek i Andrzej Lipka. 

Elbląscy kajakarze pokazali klasę na MP seniorów – srebrny medal Kalety w K-1 na 1000 m, pierwszy taki w historii klubu na tym dystansie, czwarte miejsce K-4 na 10000 m (Szustek, Majek, Janus, Grzankowski), 6. K-2 na 1000 m (Szustek-Kaleta), 6. K-1 500 m Mirosław Janus.

Młodzieżowe mistrzostwa przyniosły złoty medal Kalecie w K-1 na 1000 m i srebrny duetowi Kaleta – Majek w K-2 na 1000 m. Jeszcze większe sukcesy osiągnął czołowy kajakarz elbląski Grzegorz Kaleta na juniorskich mistrzostwach kraju. Nie miał konkurenta w jedynkach na 500, 1000 i 10000 m wzbogacając sportowy dorobek o trzy złote krążki.

1990

Elbląscy kajakarze startowali we wszystkich zawodach z kalendarzy OZK i PZK. Na pierwszy miejscu wśród elbląskich kajakarzy błyszczała gwiazda Grzegorza Kalety. Na rozegranych w Poznaniu Mistrzostwach Świata Seniorów wywalczył srebrny medal w K-4 na 10000 m, zakwalifikował się do finału K-2 na 1000 m  zajmując ósmą lokatę.

Mistrzostwa Polski przyniosły kajakarzowi złoty medal w wyścigu K-1 na 10000 m, a na Młodzieżowych Mistrzostwach Polski Kaleta zdobył złote medale w K-1 na 500 i 1000 m.

Na Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży jedynie Maciej Zalewski z Olimpii, płynąc z kajakarzami sztumskiej „Victorii” w K-4 na 1000 m wywalczył złoty medal. 

1991

Pogarszała się sytuacja finansowa klubu, a to powodowało ograniczenia w ilościach startów elbląskich kajakarzy na zawodach. Do Paryża na trzecie w karierze MŚ pojechał Grzegorz Kaleta, jednak start osady K-4 na 10000 m zakończył się defektem łodzi. Natomiast w biegu K-2 na 1000 m Kaleta płynąc z Andrzejem Gryczko uplasowali się na siódmym miejscu zdobywając przepustkę na Olimpiadę w Barcelonie.

Tylko dwóch kajakarzy z Elbląga startowało w MP na poznańskiej Malcie. Grzegorz Kaleta zdobył dwa brązowe medale w K-1 na 1000 i 10000 metrów. W K-1 startował także Arkadiusz Byliński  zajmując szóste miejsce na 10000 m i siódme na 500. Osada K-2 Kaleta-Byliński była czwarta w wyścigu na 1000 m.

Młodzieżowe Mistrzostwa Polski nie przyniosły medalu elblążanom. Barwy Olimpii reprezentował tylko Arkadiusz Byliński zajmując szóste miejsce w K-1 na 1000 m.

Dużo nadziei na przyszłość elbląskich kajaków wniosły podopieczne trenera Mirosława Kreczmana uczestnicząc w MPJ i OSM. Juniorki wywalczyły brązowy medal w K-4 na 500 m płynąc w składzie Aneta Borys, Katarzyna Wadecka, Anna Madejska i Katarzyna Jaroszewska. Duet K-2 Wadecka – Madejska zajął piąte miejsce w K-2 na 200 m. Na Ogólnopolskiej Spartakiadzie Młodzieży młode kajakarki zdobyły cztery medale: srebrny w K-1 na 3000 m Iwona Kreczman, srebrny w K-2 na 500 m Iwona Kreczman – Ewa Jaroszewicz, brązowy w K-1 na 500 m Iwona Kreczman i brązowy w K-4 na 500 m (Anna Krawczyk, Wioletta Lewińska, Ewa Jarosiewicz, Otylia Jaroszewicz).

1992

Największe sukcesy w elbląskim klubie odnosił Grzegorz Kaleta. Na Mistrzostwach Polski zdobył dwa srebrne medale w K-1 na 1000 m i w K-1 na 10000 m. Na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie startował w osadzie K-4 na 1000 m. Polska czwórka zajęła szóste miejsce.

1993

W Polonii Elbląg kajakarstwo uprawiało 50 zawodniczek i zawodników. W rankingu Polskiego Związku Kajakowego elbląski klub był sklasyfikowany na 46. miejscu.

W Tallinie odbyły się Igrzyska Państw Nadbałtyckich. Startowała w nich reprezentacja kajakarzy Polski, a w niej Grzegorz Kaleta. W K-2 na 1000 m płynąc z Dariuszem Białkowskim elblążanin zdobył złoty medal. W K-4 osada Polski w składzie Wieczerski, Frejmut, Białkowski i Kaleta także zdobyła złote medale na dystansie 1000 m.

1994

Z okazji „Dni Morza” zorganizowano regaty na rzece Elbląg. Wystartowało 200 zawodniczek i zawodników z 35 klubów. W klasyfikacji drużynowej: 1. „Energetyk Polonia” Elbląg – 296 pkt., 2. „Victoria” Sztum – 177 pkt, 3. „Włókniarz” Chełmża – 130 pkt, 4. „Zawisza” Bydgoszcz – 126 pkt, 5. WSTW Olsztyn – 90 pkt.

W sierpniu na Zalewie Zembrzyckim k/Lublina rozegrano Mistrzostwa Polski w maratonie. Do walki o medale stanęło 66 kajakarzy z 23 klubów. Elblążanie wywalczyli trzy medale: złoty z tytułem Mistrza Polski  na 42 km Mirosław Kreczmer, srebrny w K-1 na 26 km juniorka Agnieszka Szczepańska, brązowy Marzena Szczepańska w K-1 na 42 km.

1995

Atrakcją Dni Elbląga były regaty kajakowe. W 27. biegach na rzece Elbląg rywalizowali reprezentanci z 10. klubów Wybrzeża oraz Warmii i Mazur. W klasyfikacji generalnej zwyciężył Energetyk Polonia Elbląg – 395 pkt honorowany pucharem Tadeusza Kaszczyca, dyrektora EZE S.A., przed Warmińskim Towarzystwem Sportów Wodnych Olsztyn – 150 pkt puchar prezesa KS Energetyk Polonia, Victorią Sztum – 130 pkt puchar firmy Halex.  Puchar prezydenta Elbląga za zwycięstwo w olimpijskiej punktacji medalowej zdobyli gospodarze zajmując 7. pierwszych, 14. drugich i 11. trzecich miejsc. Kolejne miejsca w regatach zajęły kluby: 4. Szpicgat Gdańsk – 77 pkt, 5. Nogat Malbork – 55 pkt, 6. Budowlani Olsztyn – 42 pkt, 7. Piast Człuchów – 37 pkt, 8. Pirat Elbląg – 25 pkt, 9. Vęgoria Węgorzewo – 22 pkt, 10. MRKS Gdańsk – 13 pkt.

Na Mistrzostwach Świata Grzegorz Kaleta wywalczył dwa brązowe medale. Mistrzostwa Polski Seniorów zaowocowały złotem, srebrem i brązem Grzegorza Kalety.

Na MPJ osada Polonii Energetyka K-2 w składzie Majewski – Różalski zdobyła brązowy medal.

1996

Młodzi kajakarze Olimpii potwierdzili swoje medalowe aspiracje w tym roku, ale wcześniej doszło do zmian kadrowych. Po Karolu Krzykowskim trenerką juniorów młodszych i juniorów zajął się Piotr Szustek. Młodzików prowadzili szkoleniowcy Mirosław Kreczmar i Tomasz Bartnicki.

Wydarzeniem było powołanie do reprezentacji Polski na olimpiadę w Atlancie kajakarza Olimpii Grzegorza Kalety. Z tej okazji zorganizowano uroczyste pożegnanie olimpijczyka. Na rzekę Elbląg wypłynęła kawalkada kajaków prowadzona przez Kaletę, która dotarła do Bulwaru Zygmunta Augusta. Tu w obecności Sławomira Noske prezesa KS Polonia Energetyk, Leszka Wyszyńskiego szefa elbląskiego OZKaj. i sponsora Edwarda Parzycha wręczono Grzegorzowi porcelanową świnkę z napisem „Jestem głodna medali”. Dodatkowym podarunkiem – słonikiem z uniesioną trąbą na sukces – olimpijczyka uraczyły kajakarki, medalistki krajowych regat Anna Wojtasz i Monika Kalkowska. Grzegorz Kaleta nie zwiódł oczekiwań, wraz z osadą K-4 na dystansie 1000 m awansował do finału, gdzie otarł się o podium zajmując czwarte miejsce.

Na OOM w Bydgoszczy juniorzy młodsi zdobyli 5 medali. Brązowe – Sławomir Majewski w K-1 na 500, 1000 i 5000 m oraz w K-4 na 500 m Dorota Paprocka, Karolina Talarka, Renata Wawrzyk i Aniela Kwiatkowska. Złoty medal wypływała osada K-2 na 3000 m Anna Wojtasz i Aniela Kwiatkowska.

Ze srebrnym medalem z mistrzostw kraju młodzików wróciła osada K-2 Monika Wołowik i Małgorzata Rzezak. Kolejne sukcesy zanotowano na Mistrzostwach Polski w Maratonie, gdzie złoty medal na 15 km zdobyła osada juniorek młodszych K-2 Anna Wojtasz i Aniela Kwiatkowska, a seniorki w K-2 na 30 km wywalczyły brąz płynąc w składzie Agnieszka Wołowik – Monika Kalkowska.

Pod koniec roku rozpoczęła się budowa nowej przystani kajakowej, a sekcja przeniosła się do przystani Klubu Kajakowego „Wir”.

1997

Na 59. Mistrzostwach Polski na poznańskiej Malcie, elblążanin Grzegorz Kaleta w K-1 zdobył złoty medal na 1000 m i brązowy na 500 m. W czerwcowych długodystansowych MP  w Tychach Kaleta potwierdził dominacje w kraju wywalczając złoty medal w K-1 na 10000 m.

1998

W styczniu ogłoszono wyniki V Plebiscytu redakcji „Dziennika Bałtyckiego” na 10 najlepszych sportowców Elbląga roku 1997. Najwięcej głosów otrzymał kajakarz Grzegorz Kaleta.

W maju dwa srebrne medale (500 i 1000 m) z belgijskiego Mechelen przywiózł do Elbląga Grzegorz Kaleta (Energetyk Polonia Elbląg), płynąc z narodową osada w K-4.

Bydgoszcz była w sierpniu gospodarzem Mistrzostw Polski Juniorów, a złoty, srebrny i brązowy medale zdobył podczas ich trwania Sławomir Majewski.

W październiku kajakarzom Energetyka Polonii przekazano do użytku nowoczesną bazę przy ul. Radomskiej.

1999

Po trzech miesiącach od ogłoszenia, czytelnicy „Dziennika Bałtyckiego” poznali wyniki wyboru w oryginalnym plebiscycie o nazwie „Wyczyn sentymentalny”. Chodziło o wyłonienie 10 najlepszych sportowców w 23 letniej historii województwa elbląskiego. Na łamach gazety ogłoszono, że tytanem sportu w elbląskiem był kajakarz – Grzegorz Kaleta, wychowanek trenera Zbigniewa Grajkowskiego, który trzykrotnie triumfował w plebiscytach gazety na najlepszego sportowca województwa.

W Pucharze Świata w hiszpańskiej Sewilli w osadzie K-4 startował w barwach Polski Grzegorz Kaleta. Osada zdobyła srebrny medal na dystansie 500 m. Dla Kalety był to 111 medal w karierze.

W czerwcu na długodystansowych MP elblążanin Sławomir Majewski wywalczył brązowy medal w K-1 na 10000 m. Na OOM brązowy medal w C-1 na 5000 m wywalczył Sebastian Niżnik z Energetyka Polonii

W sierpniu na MP Grzegorz Kaleta zdobył brązowy medal w K-1 na dystansie 1000 m, a obowiązki trenera kajakarzy przyjął Andrzej Gajewski.

W Międzynarodowych Regatach Kajakowych z okazji „Dni Elbląga” organizowanych pod patronatem Euroregionu Bałtyk w 47. biegach, startowało 180 zawodniczek i zawodników z 11. klubów, w tym z Rosji i Litwy. W klasyfikacji generalnej zwyciężył KS Energetyk Polonia – 236 pkt zdobywając Puchar Prezydenta Elbląga, druga Litwa – 213 pkt nagrodzona Pucharem Elbląskich Zakładów Energetycznych. Najlepszym kajakarzem, elblążanin  Sławomir Majewski.

Na torze w Bydgoszczy rozegrano Młodzieżowe Mistrzostwa Polski. Startowali elblążanie z KS Polonii Energetyka pod pieczą nowego trenera Andrzeja Gajewskiego. W K-1 na 1000 m szóste miejsce zajął Sławomir Majewski. W Pucharze Makroregionów w K-2 na 500 m czwartą lokatę zajęły Monika Wołowik i Małgorzata Latoszek. Trzeci w kanadyjkach na 500 m był Sebastian Niżnik.

Przed świętami Bożego Narodzenia na przystani KS Energetyk Polonia odbyła się podniosła uroczystość. Biskup elbląski Andrzej Śliwiński, pełniący obowiązki Przewodniczącego Podkomisji Episkopatu Polski Kultury Zdrowotnej i Sportu, a równocześnie prezesa Katolickiego Stowarzyszenia Sportowego R.P. dokonał poświęcenia przystani. Był też tradycyjny opłatek świąteczny.

2000

Szanse na start na IO w Sydney miał elblążanin Grzegorz Kaleta. Kajakarza powołano na lutowe zgrupowanie do Centrum Rehabilitacyjno – Szkoleniowego w ośrodku Victoria w Radzyniu k/Sławy.

W trakcie „Dni Elbląga”, drugie kółka olimpijskie Ateny 2004 otrzymali elbląscy kajakarze Monika Wołowik i Sebastian Niżnik. Licencje sędziowskie otrzymały Aneta i Agnieszka Wołowik oraz Natasza Gajewska. W regatach o Puchar Prezydenta Elbląga najlepszy KS Energetyk Polonia 215 pkt przed Victorią Sztum 187 pkt.

W lipcu, elbląska osada K-2 Kaleta – Gajewski po perypetiach uzyskała zgodę na start w regatach Pucharu Świata w niemieckim Duisburgu. Kajakarze Energetyka Polonii awansowali do półfinału regat, ale popłynęli poniżej oczekiwań, co przesądziło o rezygnacji z dalszych zabiegów o ich uczestnictwo w igrzyskach olimpijskich. 

Podczas 62. MP seniorów i młodzików na poznańskiej Malcie elbląska osada K-2 Andrzej Gajewski – Grzegorz Kaleta wywalczyła brązowy medal. Wielkim przegranym był Kaleta, olimpijczyk z Barcelony i Atlanty, któremu zabrakło 0,03 sek do awansu do finału K-1 na 1000 m. Ten wynik przesadził o odpadnięciu ze składu reprezentacji olimpijskiej.

Na rozegranych w Gorzowie MP w kajakarskim maratonie, brązowy medal na 22 km zdobył kanadyjkarz Sebastian Niżnik. Na 38 km rywalizowały duety kanadyjkarzy, a elbląski seniorski Radosław Jabłoński – Dariusz Wąsicki zajął czwarte miejsce. Na szóstym miejscu w wyścigu na 15 km uplasowała się dwójka juniorek młodszych Dagmara Nowak z Iwoną Szatkowską.

2001

Zarząd Warmińsko – Mazurskiego Związku Kajakowego zdecydował o powierzeniu obowiązków prezesa okręgu elblążaninowi Tadeuszowi Nowakowi. Przed decyzją pełnił on funkcję Przewodniczącego Kolegium Sędziów. Z kolei te obowiązki przejął od Nowaka Krzysztof Szczepański, również z Elbląga. W składzie dziewięcioosobowego Zarządu był także Tadeusz Baliński z Elbląga.

W maju na Ogólnopolskiej Konsultacji Kajakarzy w Wałczu Natasza Gajewska zajęła 17. miejsce, Sebastian Niżnik w swoim roczniku w finale B był drugi na 500 i trzeci na 1000 m, a Agnieszka Wołowik trzecia na 500 m.  Do kadry narodowej juniorów powołano Monikę Wołowik i Sebastiana Niżnika.

Długodystansowe MP rozegrano na jeziorze Popracańskim w Tychach. Kanadyjkarze Energetyka Polonii Dariusz Wąsicki i Radosław Jabłoński zajęli piąte miejsce na 10 000 m.

Na MP seniorów w Chełmży ta sama osada na dystansie 40 km wywalczyła wicemistrzostwo Polski. Trenerem kajakarzy był Andrzej Gajewski.

W międzynarodowych regatach kajakowych Euroregionu Bałtyk na rzece Elbląg rywalizowali kajakarze 9. klubów z Polski oraz Rosji i Litwy. Najlepszą drużyną okazała się ekipa Polonii Energetyka, która zdobyła 22 medale i puchar prezydenta Elbląga.

We wrześniu w regatach o Puchar Nogatu – memoriale Józefa Wiatra startowała 35 osobowa ekipa Energetyka Polonii. Wody rzeki Nogat w Malborku sprzyjały elblążanom, którzy zdobyli 13. medali. Najcenniejsze złote seniorzy – Natasza Gajewska K-1 1000 m oraz Krystian Kucharski z Piotrem Olewnikiem w K-2 na 1000 m; juniorzy – Dagmara Nowak z Iwoną Szatkowską w K-2 na 500 m.

2002

W lutym na przystani przy ul. Radomskiej odbyło się spotkanie podczas którego podsumowano wyniki sportowe z ubiegłego roku. Medalistów uhonorowano pucharami i dyplomami, a szkutnikowi Tadeuszowi Kiwiało sponsorzy sekcji ufundowali nagrodę pieniężną. W sekcji trenowało 50 dziewcząt i chłopców, a liderzy mieli już „napływane” na otwartych wodach po 130 km.

W Elblągu rozegrano mistrzostwa województwa we wszystkich kategoriach wiekowych. Zawody na rzece Elbląg rozgrywano na dystansie 500 m.

Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży w kajakarstwie rozgrywana była w Bydgoszczy. Osada K-4 elbląskiej Polonii płynąc w składzie: Krzysztof Szandrocha, Paweł Janowski, Marcin Gąsiorek i Maciej Radomski zdobyła brązowy medal na dystansie 500 m. Kajakarzy trenowali Andrzej Gajewski i Marek Mizgała.

Długodystansowe Mistrzostwa Polski Młodzieżowców w Tychach przyniosły brązowy medal osadzie K – 2 na dystansie 3000 m. Z trofeum cieszyły się Sandra Radelczuk i Justyna Bojarczyk.

Na 64. Mistrzostwach Polski w Bydgoszczy elbląscy kajakarze nie zdobyli medali. W finale „A” walczyła Natasza Gajewska zajmując szóste miejsca na dystansach 200 i 1000 m, a na dystansie 500 m była dziewiąta. Do finałów „B” zwanych pocieszeniem, awansował kanadyjkarz Sebastian Niżnik i zajął piątą lokatę na 500 m oraz dziewiątą na 1000 m.

2003

W otwartych mistrzostwach Ukrainy startowała Natasza Gajewska. Kajakarka zdobyła srebrne medale w K-1 na 200, 500 i 1000 m oraz złote w K-2 (wraz z Barbarą Przybylską z Feniksa Lublin) na identycznych dystansach.

Podczas czerwcowej II Wojewódzkiej Olimpiady Młodzieży w Olsztynie na dystansie 500 m startowało 30. zawodników z Energetyka Polonii, a 14. zdobyło medale. Złote: K1 – Żaneta Kornaszewska, K4 – Justyna Radelczuk, Sandra Bojarczyk, Magdalena Jobczyk, Martyna Prorok; srebrne: K2 – Justyna Radelczuk, Sandra Bojarczyk, K4 – Dominik Chojnacki, Bartosz Radomski, Bartosz Andrzejewski, Łukasz Glinkowski; brązowe: K4 – Agata Kolasa, Małgorzata Staniewska, Katarzyna Dymitrzak, Zofia Wiśniewska, K2 – Magdalena Jobczyk, Martyna Prorok, K2 – Dominik Chojnacki, Bartosz Radomski.

W regatach zorganizowanych z okazji „Dni Elbląga” startowało 200 kajakarzy z 11. klubów Warmii i Mazur oraz Pomorza. Puchar prezydenta Elbląga zdobyła drużyna Energetyka Polonii Elbląg – 240 pkt przed Bazą Mrągowo – 237 pkt i OKS Olsztyn – 234 pkt.

Piotr Kucharski zajął piąte miejsce w wyścigu kanadyjek na dystansie 3000 m na Długodystansowych MP w Ostródzie.

Natasza Gajewska wywalczyła srebrny medal podczas MP w maratonie w Tychach. Zawodniczka pokonała dystans 36 km w 2 godziny i 40,53 min. Elblążanka startując na rozgrywanych w Gdańsku Mistrzostwach Europy w maratonie, płynąc w K-2 z Barbarą Przybylską (Lublin) nie ukończyła zawodów. Na 6 km wywrócił się kajak i zawodniczki zrezygnowały z kontynuowania rywalizacji.

W sierpniu podczas gali z okazji 75-lecia Polskiego Związku Kajakowego srebrnymi medalami wybitymi na tę okoliczność uhonorowano Tadeusza Bielińskiego – członka Zarządu Sekcji Energetyka Polonii i Andrzeja Gajewskiego – trenera Kajakarzy; brązowe odznaki 75-lecia otrzymali Agnieszka Wołowik, Marek Mizgała i Andrzej Gajewski.

Dwudziestka kajakarzy młodzików Polonii przez dwa tygodnie wakacji szlifowała formę na  zgrupowaniu w Ostródzie. Wsparcia finansowego organizatorom zgrupowania udzielił UM w Elblągu. W końcu sierpnia wystartowali na mistrzostwach województwa na jeziorze Krzywym w Olsztynie i zdobyli sześć medali. Najlepiej spisał się startując w seniorach Sebastian Niżnik zdobywając złoto na 1000 m i brąz na 500 m, a kolejne medale wywalczyli junior młodszy Sandra Bojarczyk i Małgorzata Staniewska srebrne w K-2 na 500 m; młodzicy Tomasz Bujko, Adrian Mironiuk brązowy w K-2 na 500 m; Tomasz Woźny, Paweł Zieliński, Bujko, Mironiuk srebrny w K-4 na 500 m i Joanna Tarasewicz, Katarzyna Dmitrzak srebrny w K-2 na 500 m.

W hiszpańskim Valladolid odbyły się kajakarskie mistrzostwa świata w maratonie. Czwarte miejsce zajęła polska osada K-2 Natasza Gajewska (Energetyk Polonia Elbląg) – Magda Sendal (Energetyk Poznań). Dystans 36 km kajakarki pokonały w 3 godz. i 6,43 min, a do podium zabrakło im 3 sekund.

2004

Styczniowa Elbląska Gala Sportowa była podsumowaniem wydarzeń sportowych roku 2003. Plebiscyt na najpopularniejszego sportowca minionego roku wygrała Natasza Gajewska kajakarka Polonii Energetyka.

Regatami otwarcia sezonu witamy przystąpienie Polski do Unii Europejskiej – stwierdził witając 64. zawodników Edward Kluge prezes sekcji Energetyka Polonii. – w regatach uczestniczyli kajakarze OKS Olsztyn i elbląskich klubów Korona oraz Polonia. Rywalizację dziewcząt wygrała Joanna Tarasiewicz z Polonii, a chłopców Grzegorz Milewski z Olsztyna.

Długodystansowe MP na jeziorze Krzywym w Olsztynie. Wywrotka pozbawiła szans na podium Nataszy Gajewskiej, lecz w K-1 na 10000 m junior Marcin Gąsiorek wywalczył brązowy medal.

W sztumskich regatach im. Jana Raabe kajakarze Polonii Energetyka zdobyli 12. medali. Najcenniejsze złote w K-2 na 500 i 1000 m Dominik Chojnacki i Bartosz Radomski, w K-1 na 1000 m Sandra Bojarczyk i w K-2 na 500 m Bojarczyk z Małgorzatą Staniewską.

Na mistrzostwach świata w maratonie Natasza Gajewska z Energetyka Polonii płynąc w parze z poznanianką Magdaleną Sandal uplasowała się na 12. miejscu. Największy sukces w kraju zanotowała elbląska osada K-2: Dominik Chojnacki i Bartosz Radomski zdobywając srebrne medale na 1000 m na OOM w Poznaniu. Były też brązowe medale na MP w maratonie: juniorki młodszej Justyny Radelczuk oraz Krzysztofa Szandrochy i Marcina Gąsiorka w juniorach starszych.

W kajakarskich MP weteranów na Jeziorze Krzywym w Olsztynie srebrny medal w K-2 zdobył duet Andrzej Gajewski (Energetyk Polonia Elbląg) – Mariusz Rutkowski (Poznań). W wyścigu kanadyjek C-2 drugie srebro dla Elbląga wywalczył Adam Dąbrowski (Elbląg) w parze z Piotrem Traczewskim.

We francuskim Tremolat rozegrano pierwsze regaty w o Puchar Świata w kajakarskim maratonie. Elblążanka Gajewska w duecie z poznanianką Sendal zajęły piąte miejsce meldując się na celowniku mety po 2 godzinach 47,52 minutach.

Na międzywojewódzkich MP brązowe medale wypływały osady dziewcząt: K-2 na 500 m Sandra Bojarczyk – Justyna Radelczuk i K-4 na 500 m Magda Jobczyk, Małgorzata Staniewska, Bojarczyk i Radelczuk.

W Poznaniu na OOM srebrny medal wywalczyła elbląska osada K-2 na 1000 m płynąc w składzie Dominik Chojnacki i Bartosz Radomski.

W ostatnim starcie sezonu w Malborku młodzicy, juniorzy młodsi i juniorzy, podopieczni trenera Andrzeja Gajewskiego zdobyli osiem medali: złote – Magda Kowalczyk i Bartosz Radomski, srebrne – Joanna Tarasiewicz, Sandra Bojarczyk i Dominik Chojnacki, brązowe – Justyna Radelczuk, Piotr Mironiuk i Marcin Gąsiorek. W zależności od kategorii wiekowej rywalizowano na dystansach 4 i 6 km.

2005

Specjalistyczne zgrupowanie 21. kajakarzy Energetyka Polonii zorganizowane podczas ferii zimowych w miejscowości Murzasichle k/Zakopanego miało służyć budowie cech motorycznych przed sezonem. W lutym kajakarze trenowali już na rzece Elbląg.

W majowym Pucharze Polski w maratonie kajakowym na regatach w Lublinie znakomicie spisała się Natasza Gajewska wygrywając rywalizację w K-1.

Długodystansowe MP w Tychach przyniosły medalowe trofea elblążanom: złoty w K-2 na 3000 m zdobyli młodzicy Piotr Mironiuk i Marcin Barański, brązowe – juniorka Agnieszka Tońska i seniorka Natasza Gajewska – obie w K-1 na 10000 m.

Walne Zebranie Delegatów W-M OZK wyłoniło nowy zarząd do którego z Elbląga wybrano Tadeusza Nowaka i Andrzeja Gajewskiego. W komisji rewizyjnej pracował Tadeusz Bieliński.

W Portugalii na rzece Douro na dystansie 28,8 km rozegrano Puchar Świata w maratonie. Reprezentująca Polskę elbląska kajakarka Natasza Gajewska zajęła 9. miejsce.

Dwanaście medali zdobyli na mistrzostwach okręgu w Ostródzie kajakarze Olimpii Energetyka, którzy wcześniej przebywali na zgrupowaniu sportowym w Maruskach. Rywalizowano na dystansie 500 m w kategoriach dzieci, młodzików, juniorów młodszych, juniorów i seniorów. Złoty – seniorka Agnieszka Tońska K-1, srebrne – w K-1 Justyna Radelczuk, Piotr Mironiuk, Joanna Tarasewicz i Magdalena Kowalczyk, w K-2 Piotr Mironiuk i Marcin Barański; brązowe – w K-1 Anna Rynkowska i Małgorzata Staniewska, w K-2 Marcin Pajor – Wojciech Załuski oraz Dominik Chojnacki – Bartosz Radomski, w K-4 Adrian Bujko, Paweł Zieliński, Bartłomiej Przygoda, Tomasz Mironiuk oraz Grzegorz Kamiński, Mariusz Niżnik, Krystian Kucharski, Marcin Jeziorek.

2006

Kajakarze z ośmiu klubów  rywalizowali na dystansie 500 m w regatach o Puchar Prezydenta na rzece Elbląg. Główne trofeum zdobyła ekipa UKS Koszałek Opałek z Węgorzewa, a z elblążan zwycięstwa zanotowali: w K-1 Magdalena Rynkowska i w K-2 Wojciech Załuski – Marcin Pajor.

Międzywojewódzkie Mistrzostwa Polski Młodzików zgromadziły kluby z Mazowsza oraz Warmii i Mazur. Na rzece Elbląg rywalizowano na dystansie 2 km. Z elblążan srebrne medale zdobyły osady: K-4 (Anna Rynkowska, Sara Dąbrowska, Małgorzata Kołowiecka, Magdalena Rynkowska) i K-2 (Sara Dąbrowska, Małgorzata Kołowiecka). Brązowe medale w K-1 Magdalena Rynkowska i w K-4 (Oskar Czaja, Dominik Szynkielewski, Mateusz Groszyk, Wojciech Nowakowski). Klub Energa Olimpia  w klasyfikacji 9. klubów zajął trzecie miejsce.

AKTUALIZOWANO 25 lutego 2012

Cdn

Źródła informacji: archiwalia autora, Piotr Szustek „Kajakarstwo wyczynowe w Elblągu w latach 1947-91”, Marian Dmowski „Kajakarstwo elbląskie 1945-1998” i cykl publikacji sportowych w „Głosie Zamechu”, Tadeusz Nowak „Przez historię Klubu Sportowego Olimpia Elbląg”, archiwa Zbyszka Grajkowskiego.